Leeftijd is en blijft maar een vreemd iets. Het is 'maar' een nummer, maar daardoor kunnen mensen je wel beter plaatsen bij bepaalde dingen die nu eenmaal horen.
Of vorm je je een bepaald beeld bij die leeftijd. Althans ik heb gemerkt dat leeftijd dat (met iemand) kan doen. De laatste tijd word er vaak naar mijn leeftijd gevraagd.
Dat heeft er mede mee te maken dat ik veel op verschillende plekken werk en dus veel nieuwe mensen ontmoet.
Tegenwoordig maak ik er vaak maar een spelletje van als ze er naar vragen; 'Nou, hoe oud denk je dat ik ben'. Waarna er een aandachtige blik volgt en vaak de getallen 23, 25, 26 langs komen.
Als ik dan zeg hoe oud ik werkelijk ben (inmiddels een dertiger) dan verbaas ik me telkens over de verbaasde blikken die ik krijg.
De reacties zijn tot nu toe unaniem geweest; was ik echt al een dertiger..nou dat was me niet aan te zien. Ik blijf het apart vinden dat mensen me minstens zeven jaar jonger schatten dan dat ik in werkelijkheid ben.
Gisteren kreeg ik te horen waar het waarschijnlijk aan ligt..ik heb gewoon een jong koppie en dito uitstraling.
Ik kan me er niet druk over maken, en moet eigenlijk aldoor wel erg lachen om de geschokte reacties. Laten we hopen dat men me over tien jaar nog steeds wat jonger schat, dan laat die botox maar lekker achterwege!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten