Misschien is het nog te vroeg om te zeggen, maar aan de andere kant waarom ook niet?! Na heel erg lang zoeken naar antwoorden waarom het zo lastig is om iets te vinden wat je heel erg leuk vindt, lijk ik het antwoord zo'n beetje gevonden te hebben.
Het lijkt soms zo makkelijk om je gevoel te volgen en toch is er dan weer iets waardoor je dat niet doet. Heb je misschien net die schop onder je kont nodig om het wel te doen, om wel die keuze te maken.
Ik merk dat ik op mijn 16e toch al een goeie keuze heb gemaakt door een opleiding te gaan volgen die me heel erg aansprak. En ook al was ik niet van plan er iets mee te doen, zou ik verder studeren.
Nu, na zoveel jaren komt het zo goed van pas, ik heb dat ene papiertje die voor mij een deur naar meerdere mogelijkheden open heeft gezet.
Toen ik vanavond stond te koken spookte dat ineens door mijn hoofd. Ik doe nu eindelijk iets wat ik al veel eerder had moeten doen, maar waar ik toen op dat moment waarschijnlijk nog niet klaar voor was. Nu is het moment daar wel en geniet ik.
Geniet ik van hoe de mensen op me reageren, hoe ik nu al (binnen 2 dagen) door ze ben opgenomen alsof ik er al veel langer rondloop. Het voelt goed en doet goed.
En stiekem kroop er ook weer een kleine droom mijn hart binnen..die droom die er altijd is.
Zal ik door dit werk eindelijk die ervaring op kunnen doen die ik nodig heb om die andere stap te maken, die stap over de grote grote plas heen? Ik hoop het!Het vuurtje van binnen is na vele maanden op waakvlam stand eindelijk weer tot branden gebracht!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten