Sollicitatiebrieven schrijven is niet echt mijn sterkste punt. En ik heb eigenlijk geen idee waar dat precies aan ligt. Sommige mensen die hebben wel de 'gave' om een geweldige brief te schrijven en dan ook nog worden uitgenodigd voor een gesprek.
Ik heb die 'gave' niet. Op de één of andere manier denk ik altijd dat mijn brieven maar een beetje zo zo zijn. Zo net niet.
Dat ze net dat 'ene' (wat dat dan ook moge zijn) missen waardoor ik uit die stapel word gehaald en op gesprek mag komen.
Ik moet nu sollicitatiebrieven schrijven terwijl ik in het bezit ben van een baan en eigenlijk niet van baan wil veranderen. Eind vorig jaar moest ik bij het CWI komen.
Ik zou namelijk baanloos worden en had toch echt een inkomen nodig.
Na allerlei papierengedoe was ik inmiddels al weer in het bezit van een baan.
Toch heb ik vanwege de financiële situatie wel een beetje steun van de overheid nodig.
En daarom moet ik nu aan mijn plicht voldoen en sollicitatie brieven de deur uit doen.
Zodat ik aan kan tonen dat ik echt bezig ben met het zoeken naar een baan waar ik meer uren kan maken en meer vastigheid heb. Eigenlijk is het wel vreemd, ik heb een baan.
Maar goed, ik vervul netjes mijn plicht.
Misschien word ik nu zowaar een ster in het schrijven van sollicitatiebrieven?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten