Het werk slokt me op..dacht dat ik eindelijk in een rustiger en regelmatiger vaarwater terecht zou komen. Maar het voelt alsof ik het drukker heb dan ooit.
Fysiek is het zwaar en mijn hoofd laat zich ook niet ongemoeid.
Er zijn momenten geweest om de handdoek in de ring te gooien, omdat ik eerlijk wilde zijn.
Eerlijk tegenover mezelf en de mensen waarmee ik werk. Het bleek dat eerlijkheid en open zijn over jezelf niet altijd even gewaardeerd word en zelfs tegen je gebruikt word.
Het was iets waar ik even geen rekening mee had gehouden.
Je gaat toch uit van het bespreekbaar maken van bepaalde dingen en dat dat kan. Je wilt toch niet continu op je hoede zijn en hier en daar opmerkingen te verstouwen krijgen die nergens op slaan.
Ik heb me er inmiddels na een goed gesprek stevig in vastgebeten....ik ga nog even door.
Doorzetten...misschien tegen beter weten in. Maar aan de andere kant ligt het niet bij mij..maar bij hun. Ze zijn aan zet en ik hoop voor ze dat hun ogen inmiddels geopend zijn.
Ik blijf me alleen verbazen dat mensen soms met zulke oogkleppen op door deze wereld wandelen en alleen zien wat ze willen zien. En te denken dat de wereld op hun manier draait.
Het is voor mij weer een fijne levensles geweest. Eentje die me ook weer aan het denken heeft gezet. Daarover binnenkort vast meer....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten