Ok Computer....

"Welkom bij de sprekende computer waar u reisinformatie kunt vragen van station tot station".
Zoiets hoorde ik gisteren toen ik belde naar het befaamde reisinformatie nummer 9292.
Ik koos voor optie 1 en kon zelf inspreken van welk treinstation ik wou vertrekken en waar ik uit wou komen. Lekker makkelijk, dacht ik.
Maar hoe ik ook mijn best deed, de blikken vrouwen stem had toch duidelijk elke keer een ander station in gedachten.

"Dus u wilt vertrekken vanaf station Schagen, klopt dit?" Nee, gilde ik...dat klopt niet.
"Dus u wilt reizen naar station Den Haag centraal, klopt dit?" Nee, gilde ik weer, ik wil gewoon naar Groningen!

Omdat mijn ouders en broer in de buurt stonden en me erg vreemd aankeken dat ik elke keer heel hard nee in mijn telefoon gilde, zette ik het geluid op de speaker.
Terwijl ik weer een poging deed om info over reizen naar Groningen te verkrijgen, kreeg iedereen om me heen een slappe lach aanval.
Die stomme computer wou me alle kanten van Nederland laten zien, maar liet me niet naar Groningen reizen.
" Ik heb u niet goed kunnen verstaan en daarom word u nu doorverbonden met een collega, blijft u aan de lijn" hoorde ik ineens.

En ja hoor..daar was ineens een hele aardige mevrouw van de reisinformatie die me zou gaan helpen.
Ware het niet dat toen ik haar stem hoorde ik zo ontzettend in een slappe lach aanval schoot dat ik geen zinnig woord meer uit kon brengen. Mijn broer liep met tranen over z'n wangen van het lachen de kamer maar uit.
De mevrouw aan de telefoon hoorde me lachen en deed gezellig mee, ze snapte het goed dat die computer een 'beetje vreemd' deed.
Eigenlijk was het best gezellig, zo'n lachbui aan de telefoon, ik geloof dat die mevrouw ook wel een leuke ochtend had daardoor.
Maar in het vervolg zweer ik die sprekende computers even af...tenzij ik wel van hot naar her door Nederland wil reizen.