Alle kanten op...

Men prijst vaak mensen die flexibel willen en kunnen zijn in hun werk.
Het is steeds meer gewenst als mensen geen 9 tot 5 mentaliteit meer hebben.
Er is altijd iets voor te zeggen om je wat flexibel op te stellen in je werk, het kan zo z'n voordelen hebben. Maar het kan ook de nodige problemen geven.
Blijkbaar bestaat er namelijk ook zoiets als té flexibel, en ik val geloof ik in die categorie.

Stuiterbal, is op dit moment een mooie associatie als ik aan mijn flexibele baan denk...ik stuiter alle kanten op en het stuiteren lijkt maar niet ten einde te komen.
Op zich ben ik wel van het stuiteren, het houdt me scherp en gemotiveerd en ik leer elke keer weer iets nieuws. En dat heb je toch niet bij de meeste banen. De uitdaging is er dan ook zeker.
Maar er zit wel een grens aan mijn stuitergedrag, en die grens lijkt nu bereikt.
Het enige nadeel is dat men niet wil zien dat ik niet meer alle kanten op wil stuiteren.
Dat ik het liefst alleen maar op mijn vaste plekjes als stuiterbal wil fungeren.
Ik heb het meermaals aangegeven en toch lijkt niemand het te willen oppakken. Ze horen me wel, maar luisteren niet echt omdat dat niet uitkomt.
Althans, zo is mijn beleving op dit moment.
Ik ga mijn stuitergedrag maar eens rigoreus terug brengen naar normaal stuiterbal niveau.
Het is nu namelijk een beetje teveel van het goede allemaal.

Ik wil contact

Hij woont er al jaren en is erg op zichzelf.
Eenzaam wil hij zich niet noemen,hij is gewoon graag alleen.
Als ik vraag of hij gewoon goed met zichzelf op kan schieten, moet hij lachen.
Ja, dat is het..hij kan gewoon goed met zichzelf op schieten.
Toch verbaas ik me soms over zijn gezichtsuitdrukkingen, ze laten toch wel tekenen van eenzaamheid zien, ook al spreekt hij dat zelf tegen.
Hij loopt wat achter zijn rollater door zijn woning en af en toe gaat hij buiten in het zonnetje zitten.
Omdat hij niet goed kan horen, krijgt hij van heel veel dingen niets mee.
Het isolement word daardoor, denk ik, steeds maar groter.
Een prater is hij ook niet, dus het is maar gissen om erachter te komen wat er bij hem speelt.

Tot die ene ochtend, ik was even met hem alleen.
Hij zat duidelijk op de praatstoel en vertrouwde me dingen toe die ik nog niet eerder had gehoord van collega's. Ik hoorde dan ook van collega's dat ze het speciaal vonden dat hij zo open tegenover mij was geweest.

Het is bijzonder om te merken dat iemand in relatief korte tijd zoveel vertrouwen in je heeft om wat van zijn zieleroerselen met je te delen.
Het is ook fijn om te weten dat je hem daardoor wat beter begrijpt en misschien wat beter zou kunnen helpen. Iedereen heeft behoefte aan een luisterend oor en één op één contact, ook al kun je nog zo goed met jezelf opschieten.