Vandaag fietste ik voor het eerst door mijn nieuwe stad.
Eindelijk was er een échte vrije dag die ik wou besteden aan het spelen van toeristje in de stad die ik wel ken, maar ook weer totaal niet.
Ik fietste langs prachtige woningen aan een mooi watertje met mooie bruggen, zag her en der 'te koop' borden aan die prachtige woningen hangen en bedacht me dat ik daar wel zou kunnen wonen ( het is dat mijn salaris dat niet toelaat).
Ineens was ik in het centrum en ben ik maar eens gaan slenteren en gaan kijken.
Ben de Domkerk maar eens binnen gegaan en laat de beklimming van de Dom (465? treden) nog maar even aan me voorbij gaan.
Soms voelde het alsof ik door m'n oude vertrouwde Groningen aan het lopen was, grappig om te merken dat beide steden ongeveer hetzelfde sfeertje uit ademen.
Het feit dat ik op gevoel meteen weer de juiste weg naar mijn huis wist te vinden is voor mij een goeie raadgever. Ik kan hier wel wennen en ik ben hier misschien al wel een beetje thuis.
Het voelt goed en dat is fijn om te merken.
Mijn nieuwe baan klopt en voelt als een warme jas en datzelfde heb ik met mijn huis.
Zou het misschien dan soms toch gewoon zo zijn dat dingen gaan zoals ze gaan?
En dat je iets zoekt/overkomt wat bij je past?
De tijd zal het leren.
0 reacties:
Een reactie plaatsen