Nog niet eerder ben ik me er zo bewust van geweest dat je als persoon heel erg 'in je hoofd' kan zitten.
Ik weet van mezelf heel erg goed dat ik een denker ben en dat ik goed dingen kan (over) analyseren. Ook weet ik dat het vaak niet altijd even fijn is om zo'n denker te zijn. Want het lukt me niet altijd om die uit knop te vinden. In mijn hoofd gaat altijd van alles rond en dat valt niet altijd te sturen.
Vandaag was er iemand die me liet zien hoe 'erg' het eigenlijk met me gesteld is, dat ik totaal de balans tussen het voelen en het denken ergens ben kwijtgeraakt.
Ik zit dus alleen maar in mijn hoofd en ben me niet meer bewust van de dingen die ik voel.
Eigenlijk kwam het niet als een verrassing, want ik had dat idee zelf ook al wel eens gehad, alleen wist ik niet wat daar mee te doen.
En nu komt er dan ineens iemand op mijn pad die me kan begeleiden in het leren voelen, om me er bewuster van te maken om meer in het nu, in het moment te zijn.
In deze maatschappij lijkt het haast wel of steeds minder mensen in het moment zijn, ze rennen, vliegen.
Het lijkt als ik om me heen kijk wel of iedereen het altijd druk heeft, alsof iedereen haast heeft en hoeveel mensen staan dan bij zichzelf stil?
Ik ga ook vaak maar door, over mijn eigen grenzen heen, niet te veel voelen want ik moet door. Dat begint op een bepaald moment z'n tol te eisen en dan is er ineens die bewustwording.
Ga ik zo verder of sla ik een nieuwe weg in?
Ik ga, met hulp van een haptonoom, maar eens die nieuwe weg proberen, het kan alleen maar beter worden!
" Haptonomie gaat over de balans tussen je voelen, denken en doen. Bewegingsoefeningen, gesprekken en aanraken stimuleren de ontwikkeling van je voelende vermogen."
1 reacties:
"respect"
:)
Een reactie plaatsen