Het was als compliment bedoeld, maar ik merk dat het me al dagen dwars zit. Het spookt maar door mijn hoofd en begint me meer en meer te frustreren.
Ik begin me zelfs al af te vragen of ik nou echt zoveel moeite heb met het aannemen van complimenten?
Want een compliment dat neem je aan van die persoon die het tegen je zegt. Je zegt netjes ' dank je wel' en dat is het. Eigenlijk is er niets aan en toch zit het me dwars.
Maar misschien ligt het wel aan de persoon die het zegt?
En wat die persoon precies tegen je zegt?
Misschien is het principe van het aannemen van een compliment op sommige momenten helemaal niet zo eenvoudig?
Ik ben blijkbaar beter in het geven van complimenten dan in het aannemen er van. En wat zegt dat over mij?
0 reacties:
Een reactie plaatsen