Labels, etiketten, waarom plakken we die toch zo graag?
We plakken ze overal op, letterlijk en figuurlijk, om de wereld te begrijpen, om het duidelijker te maken, om te rangschikken. Eigenlijk doen we het om allerlei verschillende redenen.
Ik dacht altijd dat ik niet zo snel van het labels plakken was, maar de laatste dagen denk ik daar heel anders over.
Sinds een paar dagen heb ik last van een soort mist in mijn hoofd.
Niet zo'n mist die eigenlijk wel meevalt, maar zo'n hele dikke mist, zo'n mist waarbij je geen hand meer voor ogen ziet. Een mist die ervoor zorgt dat alles wat je denkt en voelt onder een sluier van grauw ligt en je niet weet hoe je die sluier er zo snel mogelijk weer vanaf gaat krijgen.
Het zorgt voor zoveel onduidelijkheid, het is de combi gevoel versus verstand.
Een combi die even niet verenigbaar lijkt te worden.
Althans niet in die mist die in mijn hoofd rondhangt.
Ergens diep van binnen weet ik wel hoe die mist kan verdwijnen en dat is dus door te gaan labelen.
Ik wil ineens heel dringend een etiket erop plakken.
Omdat ik het niet meer weet, omdat het te vaag voor me is, omdat het van alles met me doet.
Het is niet eens meer een kwestie van willen, maar een kwestie van moeten geworden.
En dat is heftig om bij jezelf te merken.
Omdat ik semi labelloos door het leven had willen gaan, blijkt nu dat ik het niet labelloos kan.
Dus ga ik binnenkort maar eens beginnen met het plakken een label. In de hoop dat die mist dan wegtrekt en dingen ineens heel duidelijk worden.
0 reacties:
Een reactie plaatsen