Inmiddels ben ik een maand en meerdere afwijzingen (op mijn sollicitatiebrieven) verder.
Op zich geen probleem, want zoals ik al eens eerder schreef moet ik solliciteren, ondanks dat ik een baan heb. Eigenlijk was ik stiekem wel een beetje blij dat ik alleen nog maar afwijzingen had gehad en het bevestigde mijn slechte reputatie op het gebied van brieven schrijven ook weer een beetje.
Totdat er ineens een uitnodiging bij zat en ik op sollicitatiegesprek mocht komen.
Dat gesprek is inmiddels alweer even geleden en ging ook erg goed. Ik had er een positief gevoel aan over gehouden en de volgende dag bleek dat het bedrijf er ook zo over dacht.
Ze waren enthousiast en wilden graag dat ik een dag mee kwam draaien om te bekijken of het daadwerkelijk iets voor mij was en om een goede keuze te kunnen maken.
De meeloopdag beviel erg goed en maakte dat ik een goede indruk kreeg van wat me te wachten stond.
En vandaag was er dan het verlossende telefoontje, ze wilden graag met me in zee.
Het groene licht was er van beide kanten en ze waren enthousiast.
En dan ineens heb je twee banen die je als alles goed blijft gaan prima met elkaar kunt combineren.
En ben je toch wel een klein beetje verbaast dat je met nog maar 3 maanden werkervaring toch al het vertrouwen krijgt dat je de juiste persoon bent voor deze vacature.
Mag ik zeggen dat het toch soms wel gek (en leuk) kan lopen!?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten